Mikro: wykonanie

Opis

Mikro (ang. micro) to wykonanie ruchu: celowanie, trafianie w czas i dokładność ruchu, czyli aktywność sieci okołocentralnej (ang. pericentral network), w kursie nazywanej siecią czuciowo-ruchową, razem z siecią grzbietową uwagi (ang. dorsal attention network) i siecią wzrokową (ang. visual network). Kurs bierze nazwę tej warstwy z eseju wideo Surnexa o grach rywalizacyjnych i przypisuje jej te sieci. U Surnexa mikro to warstwa wykonania (ang. execution layer): celowanie, wyczucie czasu, ruch i pamięć mięśni (Surnex).

Surnex proponuje test: cheat, czyli kod albo program, który czyni grę banalnie łatwą, mówi o niej więcej niż etykieta gatunku (Surnex). Cheat mikro to aimbot, program celujący za gracza idealnie za każdym razem, a grę, którą łamie idealne wykonanie, Surnex nazywa grą mikro, jak osu!, Geometry Dash i Tetris. W Rocket League najbliżej idealnego mikro są boty sterowane przez AI, a w nagraniu, które Surnex przytacza, trzy najlepsze boty pewnie pokonały trzech półprofesjonalnych graczy.

Wykonanie zmienia się z wprawą. W klasycznym modelu Fittsa i Posnera z 1967 roku osoba ucząca się ruchu przechodzi od etapu poznawczego (ang. cognitive stage), w którym świadomie pamięta instrukcje, przez etap skojarzeniowy (ang. associative stage), w którym dopasowuje ruch do sytuacji, do etapu autonomicznego (ang. autonomous stage), w którym wykonuje go automatycznie (Kee 2019). Wykonanie opiera się też na bioinformacji, która dotarła wcześniej: przy chodzeniu po różnym terenie, od płaskiego po kamienisty, wzrok wyprzedza stopę o mniej więcej półtorej sekundy (Matthis, Yates i Hayhoe 2018).

Jean Piaget nazwał pierwszy okres rozwoju, od narodzin do około 2. roku życia, okresem inteligencji sensoryczno-motorycznej (ang. sensory-motor intelligence). Niemowlę przechodzi w nim od odruchów do względnie spójnej organizacji działań zmysłowo-ruchowych wobec najbliższego otoczenia, a ta organizacja jest praktyczna: składa się z prostych dopasowań percepcji i ruchu do przedmiotów (Flavell 1963). Kurs porównuje mikro z tym okresem. W obu ruch dopasowuje się do tego, co widzisz i czujesz tuż przed sobą.

Kiedy łapiesz rzucone klucze, Twoja ręka trafia, zanim zdążysz to opisać. Bioinformacja płynie od oczu i ze skóry, a Twoje Modele Mentalne ruchu, ukształtowane przez wcześniejsze próby, niosą predykcję, gdzie klucze będą za chwilę. W każdym ruchu trochę na nich polegasz, a one trochę się kształtują. Wprawa przesuwa tę proporcję ku poleganiu i poszerza zakres docierającej bioinformacji, który Twoje modele obsługują; gdy poleganie jest trafne, wykonanie toczy się automatycznie.

Sieć mózgowa

SMNsieć czuciowo-ruchowa

Celujesz i trafiasz w czas: to aktywność kory ruchowej i somatosensorycznej po obu stronach bruzdy środkowej, rdzenia sieci okołocentralnej (Uddin, Yeo i Spreng 2019).

DANsieć grzbietowa uwagi

Wybierasz cel i ruch, którym go dosięgniesz: to aktywność sieci grzbietowej uwagi, która przygotowuje i stosuje wybór bodźców i odpowiedzi kierowany celem (Corbetta i Shulman 2002).

VISsieć wzrokowa

Widzisz cel i jego ruch: to aktywność płata potylicznego, z pierwszorzędową korą wzrokową (V1) i dalszymi obszarami wzrokowymi (Uddin, Yeo i Spreng 2019).

Materiały

Linkują tutaj

Na zajęciach